Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

σκουπιδότοπος

Έλεγα πως, με τον καιρό, το κενό ίσως θα γέμιζε με κάτι όμορφο,

ας πούμε με χώμα όπου θα μπορούσαν να φυτρώσουν λουλούδια και χορτάρι, από τους σπόρους που θα έφερνε ο άνεμος,

ή με πολύχρωμα κουρέλια που θα σχημάτιζαν ένα παρδαλό ριχτάρι,

ή με κομμάτια μνήμης που θα συνέθεταν ένα νοσταλγικό κολάζ.


Το άφησα κενό, απείραχτο, αφρόντιστο.


Και ο άνεμος αντί για σπόρους έφερε σκουπίδια και σκόνη, σκουριασμένες αναμνήσεις και σαπισμένα όνειρα, τρίμματα ελπίδας και ροκανίδια ματαιοδοξίας.

Και η τρύπα γέμισε με μπάζα και απορρίμματα.

Κι έγινα αυτό που είμαι τώρα.

Σκουπιδότοπος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου